U nas swobodna wymiana myśli i poglądów
Nacisnij Prosze
18 PaL 2017 - 07:33
Strona Główna :: Forum NPH :: Poczta przez www :: Download :: Linki :: FAQ 
Szukaj   
Główne Menu
· Strona główna

Moduły
· Top lista
· Ciekawe strony
· Poleć nas
· Uwagi o stronie
· Kalendarz

Frekwencja
Obecnie jest 99 gosci i 0 uzytkowników online

Witam Nieznajomy, zostań użytkownikiem już dziś.


Login
 Użytkownik
 Hasło
 Zapamietaj mnie


Nie masz jeszcze konta? Możesz je założyć. Jako zarejestrowany użytkownik będziesz miał dodatkowe przywileje jak np. konfigurowanie wyglądu strony, wysyłanie komentarzy z twoim imieniem i wiele innych.

Problemy z logowaniem?

 www.hajnowka.com.pl - Mecenas Kultury woj. Podlaskiego

Polecane strony
· Jerozolima
· Cerkiew - lokalna strona
· Regaty na zalewie Siemianówka
· Puszcza Białowieska i okolice

Bramki SMS
· Era
· Orange
· Plus
· Miasto Plusa

Rozklady PKP i PKS
· Rozkład jazdy PKS
· Rozkład jazdy PKP

Slowniki
Słownik Polsko - Białoruski

Lekarz internetowy
· Informacje medyczne
· Forum o służbie zdrowia

Ludzie związani z Hajnówką
· Piotr Gagan
· Aleksander Prokopiuk
· Andrzej Wilczyński

Współpracujemy z
Towarzystwo
Ochrony
Krajobrazu
Towarzystwo Ochrony Krajobrazu

Archiwum
· Poprzednia wersja strony
· Trochę nauki
· Poezja
· Grupa teatralna

Napisz do nas

redakcja@hajnowka.com.pl


"Trochę nauki" - cykl artykułów z pogranicza wiedzy i obserwacji

Nagroda i kara w wychowaniu

     Wychowanie dziecka jest sztuką, z czego nie zawsze zdajemy sobie jasno sprawę. Kiedy wystąpią wyraźnie trudności i dziecko zachowuje się nie tak jak oczekujemy - szukamy odpowiedzi na pytanie, dlaczego postępuje ono nie tak, jak pragniemy? Dziecko musi być świadome, że jego postępowanie jest oceniane oraz wiedzieć według jakich kryteriów dokonujemy tej oceny. Kryteriami są normy współżycia w rodzinie i społeczeństwie uznane za normalne, pozytywne.
     Oprócz osobistego przykładu rodziców przyjmowanego przez dziecko drogą naśladownictwa, powierzania dziecku określonych zadań oraz bezpośrednich rozmów i kontaktów - ważną rolę we wdrażaniu do normalnego postępowania spełniają nagrody i kary.
     Według I. Jundziłł nagroda ma być bodźcem wzmacniającym postępowanie pozytywne, zachęcającym do solidnej pracy lub nauki, do zachowań znajdujących wysokie uznanie w rodzinie i w innych grupach społecznych. Tak zrozumiałe wyróżnienie spełnia następujące funkcje:

  • umacnia w dziecku wiarę we własne wartości,
  • realizuje potrzebę uznania i sukcesu,
  • zachęca do podejmowania coraz trudniejszych zadań,
  • wzmacnia więzi uczuciowe z osobami nagradzającymi,
  • działa dodatnio na tych, którzy są świadkami nagradzania.
         Nagrodą dla dziecka jest kupno nowej zabawki, książki, zabranie do kina lub cyrku. Nagrodą jest wszystko to, co sprawia dziecku przyjemność, budzi zadowolenie, przywołuje miłe skojarzenia. Jednak największą nagrodą jest doznanie miłości ze strony rodziców.
         Karą natomiast dla dziecka jest zabronienie ulubionej zabawy, postawienie do kąta, danie klapsa. Karą jest także wszystko to, co sprawia przykrość, budzi niezadowolenie, utrudnia zaspokajanie potrzeb. Największą i najgroźniejszą w skutkach karą jest poczucie odtrącenia przez rodziców. Kara to przykrość, która spotyka dziecko za popełnienie czynu nagannego - nie wytworzy ona motywacji pozytywnej, nie zachęci więc dziecka do właściwego postępowania. Kara jest metodą, która nie uczy nowych zachowań, wręcz utrwala zachowania niepożądane.
    Stosowanie kary jednak może mieć miejsce, gdy zawiodą inne środki oddziaływania na dziecko. Decyzję o ukaraniu dziecka należy jednak zawsze bardzo dokładnie przemyśleć. W ostateczności należy pamiętać o przestrzeganiu zasady stopniowania. Oto niektóre kary jakie można stosować wobec dziecka nieposłusznego:
  • dezaprobata wyrażona słownie lub w sposób niewerbalny,
  • upomnienie słowne udzielone zdecydowanym tonem,
  • wymówka lub nagana wyrażona ostrym tonem ale bez gniewu i niesienia,
  • ograniczenie praw dziecka,
  • opóźnienie spełnienia jego pragnień, potrzeb, ale jedynie tych, które przyczyniają się do umilenia wypoczynku dziecka,
  • odosobnienie jako kara może być stosowana wyjątkowo i tylko w stosunku do dzieci starszych.

         Nieokazywanie dziecku miłości w czasie odbywania przez nie kary powinno być umiarkowane z zachowaniem codziennych rzeczowych kontaktów. Dziecko wrażliwe, kochające rodziców bardzo dotkliwie przeżyw każdą, nawet pozornie lekką karę. Nie należy także bez powodu używać różnego rodzaju pogróżek, ponieważ bez konsekwentnego zachowania wywołują u dzieci młodszych poczucie zagrożenia, lęku, natomiast dzieci starsze będą je lekceważyć - a efektem tego będzie obniżenie autorytetu rodziców.
         Poznajemy pięć ważnych zasad:

  • nie należy karać zbyt ostro za błahe lub jednorazowe przewinienie
  • karać tylko wtedy, gdy dziecko jest świadome popełnionego czynu
  • stosować kary naturalne tzn. polegające na tym, że dziecko które postąpiło źle powinno samo naprawić wyrządzoną szkodę
  • nie wolno karać bez wysłuchania wyjaśnień przy czym skrucha powinna wpłynąć na złagodzenie
  • kara nie powinna poniżać dziecka, ani godzić w jego ambicję i godność osobistą

         Zbyt częste i surowe kary pobudzają dziecko do kłamstw i wykrętów w celu ich uniknięcia. Postawa rodziców w stosowaniu kar powinna być umiarkowana, gdyż zbytnia surowość rodziców jest traktowana przez dziecko jako znęcanie się, a nadmierna pobłażliwość czyni rodziców bezradnymi wobec przewinień dziecka. Dziecko karane nie powinno wątpić w dobre intencje i miłość rodziców, dlatego należy oceniać postępek dziecka, a nie jego osobę.

    Zdarza się jednak czasami, że kara staje się nieskuteczna, dzieje się tak wówczas gdy:

  • brakuje konsekwencji w jej stosowaniu
  • dziecko zostało ukarane za złe zachowanie, a niestety nie umie zachować się właściwie

         Bicie dziecka jako kara to najgorsze z możliwych postępowań rodzica. Bicie poniża godność dziecka, wywołuje bardzo negatywne zmiany w jego osobowości, budzi skłonność do okrucieństwa i agresji. Wywołuje jednocześnie żal i nienawiść do osoby karzącej. W efekcie dziecko bite nie myśli o naprawie swego postępowania, koncentruje się natomiast na obmyśleniu zemsty w stosunku do osoby przez którą zostało ukarane. Rezultatem bicia jest rozwinięcie osobowości zamkniętej w sobie i nieszczerej. Dzieci bite kłamią i oszukują.
         Stosowanie tej "metody" powoduje że dziecko staje się niewrażliwe na łagodne środki dyscyplinujące. Na ogół sprawia trudności wychowawcze wszystkim tym, którzy kary nie stosują.

         Nagroda za to posiada wielką wartość wychowawczą. Tylko dzięki niej można skutecznie poprawić zachowanie dziecka - aktywizuje działanie. Najważniejsze rodzaje nagród to:

  • okazywanie uczucia miłości i radości
  • uznanie słowne
  • przyznanie przywilejów
  • przyznanie nagród rzeczowych

    Prawidłowe stosowanie nagród polega na tym, że dziecko początkowo spełnia polecenia dorosłych ( rodziców i nauczycieli) dla uzyskania ich aprobaty, z czasem będzie je wypełniało z własnej woli bez kontroli i nadzoru.
    Nagroda powinna:

    • zaspokajać potrzeby i pragnienia dziecka, bo tylko wówczas będzie mu na niej zależało
    • następować bezpośrednio po konkretnym uczynku dziecka, by przyjemność, jakiej dostarcza, kojarzyła się z tym uczuciem
    • być urozmaicona (tzn. nie zawsze taka sama) oraz okazywana lub wręczana sporadycznie, bo zbyt często stosowana nagroda traci wartość w oczach dziecka

         Nagradzanie dziecka należy wiązać z podwyższeniem wobec niego wymagań, zaś nagrody powinny odwoływać się przede wszystkim do wartości nie materialnych, takich jak pochwała i uznanie.
         Nagroda spełnia warunki metody pobudzającej dodatnie skłonności i zachowania dzieci, dlatego powinna być stosowana w procesie wychowawczym znacznie częściej niż kara.

         Drodzy Rodzice! Pamiętajcie więc, aby umiejętnie nagradzać i umiejętnie karać swoje pociechy, bo do tej umiejętności zależy powodzenie Waszej pracy wychowawczej.

    Literatura:

    1. Thomas Gordon "Wychowanie bez porażek" Instytut Wydawniczy PAX Warszawa 1991
    2. Wojciech Pomykało "Vademecum dla rodziców dzieci od 6 do 10" Współczesne Wydawnictwo Warszawa 1987
    3. Irena Jundził "Nagrody i kary w wychowaniu" Nasza Księgarnia Warszawa 1986

    Opracowała: Julita Berent

  • PostNuke :: Wsparcie PostNuke :: Programiści 

    Użytkownicy portalu nie mogą wykorzystywać tekstów do celów komercyjnych bez wiedzy i pozwolenia Redakcji www.hajnowka.com.pl. Kopiowanie, redagowanie i wykorzystywanie w innych celach publikowanych tu tekstów wymaga indywidualnej zgody Redakcji.

    Kontakt do Redakcji  redakcja@hajnowka.com.pl

    Prywatna strona prowadzona społecznie przez grono przyjaciół.
    Kontakt: redakcja@hajnowka.com.pl



    Fatal error: Call to a member function Execute() on a non-object in /includes/pnSession.php on line 401